Strategie bepalen op basis van kerncompetenties

Een kerncompetentie:

• resulteert uit collectief leren
• gebruikt informatie die in de organisatie breed verspreid en doorleefd is
• levert de klant een duidelijke, schaarse en waarneembare meerwaarde
• is niet gelokaliseerd in, of eigendom van, een enkele eenheid binnen de organisatie
• geeft een exclusief, moeilijk te imiteren concurrentievoordeel
• is simultaan toe te passen in allerlei activiteiten
• verslijt niet

Een organisatie kan middelen en manieren kiezen om haar kerncompetentie(s) meer, beter of anders in te zetten. Ze geeft dan in feite een nieuwe strategie gestalte.
Niet elke organisatie hoeft een kerncompetentie te hebben. Wel worden kerncompetenties van steeds groter belang geacht. De waarde en de strategische macht van ondernemingen lijken er steeds meer van af te hangen.

Twee methoden 
Bij de zoektocht naar de eventuele kerncompetentie(s) van een organisatie zijn enkele aanvliegroutes te onderscheiden. De meest gebruikte is de 'archeologische' methode, waarbij gezocht wordt naar constante factoren uit het verleden van de organisatie. Belangrijke gebeurtenissen, besluiten en verhalen worden onderzocht op zulke factoren. Deze worden vervolgens getoetst aan de bovengenoemde criteria voor kerncompetenties.

De 'boom-methode' gebruikt een boom als metafoor. De blaadjes zijn de diensten of producten waarin de organisatie leidend is. Sommige van deze diensten of producten kunnen technologisch of disciplinair met elkaar samenhangen. Zulke groepen van diensten of producten vormen de takken. De stam bestaat uit de kernprocessen of de kerntechnologie van de organisatie. Dit is een creatieve schakering van de aanwezige competenties. De competenties zijn de wortels. Mogelijke kerncompetenties worden getoetst aan de bovengenoemde criteria.